Erstelle eine Website wie diese mit WordPress.com
Jetzt starten

Kunstschaffende | Twórczynie i twórcy 2022

Öffnungszeiten Ausstellung |
godziny otwarcia wystawy:

  • Kleine Oderstraße 5 & 10, Frankfurt (Oder)
    • Wochentage | pon.- pt.: godz. 16 – 20 Uhr
    • Wochenende | weekend: godz. 15 – 20 Uhr
    • 1. Mai | 1. Maja: godz. 11 – 17 Uhr
  • Mała Galeria im/w „SMOK“ Słubice (23.-29.04.)
    • 23.04.: godz. 17.30 – 20 Uhr
    • 24.04.: godz. 15 – 20 Uhr
    • 25.-29.04.: godz. 16 – 20 Uhr
  • Collegium Polonicum (30.04.-07.05.)
    • Wochentage | pon.- pt.: godz. 7 – 20 Uhr
    • Samstag | Sobota: godz. 8 – 19 Uhr

Sonderausstellung: Bahnhof Rzepin | Wystawa specjalna: Stacja kolejowa Rzepin


Melike Bakirkan
(Abstrakte Malerei | malarstwo abstrakcyjne)

www.instagram.com/mellyfromberlin

Melike Bakirkan verhandelt in ihrer Kunst die Grenzen zwischen Rationalität und Irrationalität in Zusammenhang mit mentaler Gesundheit. Seit 2015 ist sie künstlerisch tätig und bevorzugt nach einigem Ausprobieren die abstrakte Malerei mit Acryl auf Leinwand, da sie dabei ihrer Kreativität keine Grenzen gesetzt fühlt. Ihre Malerei stellt dabei zwei Seiten gegenüber, die der rationalen Ordnung und der irrationalen Emotionen, und ergründet durch den unterschiedlichen Einsatz von Farben und Formen deren Differenzen. Melike ist ehemalige Frankfurterin, lebt derzeit in Berlin und studiert Kulturwissenschaften an der Viadrina.

W swojej sztuce Melike Bakirkan negocjuje granice między racjonalnością a irracjonalnością w odniesieniu do zdrowia psychicznego. Jest aktywna jako artystka od 2015 r. i po kilku próbach i błędach preferuje malarstwo abstrakcyjne z akrylem na płótnie, ponieważ czuje, że przy tym nie ma granic dla jej kreatywności. Jej malarstwo zestawia dwie strony – racjonalny porządek i irracjonalne emocje – i bada ich różnice poprzez różne użycie kolorów i kształtów. Melike jest byłą mieszkanką Frankfurtu, obecnie mieszka w Berlinie i studiuje kulturoznawstwo na Uniwersytecie Viadrina. 


Timofey Belkevich und dimainthenight
(abstrakte Malerei & Sounddesign | malarstwo & udźwiękowienie)

www.instagram.com/timofeybelkevich

Timofey Belkevich widmet sich der abstrakten Malerei und setzt sich darüber hinaus seit Kurzem mit digitaler Kunst auseinander. „Ich schaffe Welten, die außerhalb der Alltäglichkeit liegen und überlasse es dabei gerne dem Zufall der Impulsivität, die Bausteine zu setzen“, sagt er über seine künstlerische Arbeit. Die Gerstenberger Höfe dienen dem gebürtigen Sankt-Petersburger, der als Kind mit seiner Familie nach Frankfurt (Oder) gezogen ist und nun in Potsdam lebt, als Wirkungsstätte. Seine Bildkunst verbindet der Student gern mit musikalischen Klangwelten, die in Zusammenarbeit mit Richard Wolf (dimainthenight) entwickelt werden. Der Ur-Frankfurter nahm sich nach längerer klassischer Laufbahn als Multiinstrumentalist im Orchester und Chorsänger eigener Produktionen und Bandprojekte an. Er vermischt alternative Klänge mit organischen Elementen zu einer Bandbreite von Kompositionen bis hin zu Synth-Rock-Songs. Im Rahmen des Festivals wird eine gemeinsame Bild-Klang-Installation zu sehen sein.

Timofiej Belkevich zajmuje się malarstwem abstrakcyjnym, a ostatnio zaczął również zagłębiać się w sztukę cyfrową. „Tworzę światy, które wykraczają poza to, co zwyczajne, i lubię pozostawić przypadkowi impulsywność w układaniu elementów konstrukcyjnych“ – mówi o swojej pracy artystycznej. Gerstenberger Höfe służą jako miejsce pracy dla w Sankt-Petersburgu rodowitego artysty, który w dzieciństwie przeniósł się z rodziną do Frankfurtu nad Odrą, a obecnie mieszka w Poczdamie. Student lubi łączyć swoją sztukę wizualną z muzycznymi światami dźwiękowymi, które powstają we współpracy z Richardem Wolfem (dimainthenight). Po długiej karierze klasycznej jako multiinstrumentalista w orkiestrze i śpiewak chóralny, rodowity frankfurtczyk zajął się własnymi produkcjami i projektami zespołowymi. Łączy alternatywne dźwięki z elementami organicznymi, tworząc szereg kompozycji, aż po utwory synth-rockowe. W ramach festiwalu będzie można obejrzeć wspólną instalację obraz-dźwięk.


Czeron (Batik & Schmuckdesign | batik & biżuteria)

Kontakt: czeron73@gmail.com

Menschen zum Lächeln bringen und Schönheit schaffen – diese hehren Ziele verfolgt Katarzyna Heba alias „Czeron“ mit ihrem künstlerischen Schaffen. Ihre Arbeit konzentriert sich dabei vor allem auf Malerei und experimentelle Batikkunst. Seit einigen Jahren beschäftigt sie sich zudem mit der Herstellung von Schmuck unter Anwendung der Tiffany-Technik. In ihren zahlreichen Kunstworkshops für Kinder, Jugendliche wie auch Erwachsene bezieht sie darüber hinaus weitere künstlerische Methoden wie Shibori, Scrapbooking, Naturseifenherstellung, gewebte bzw. genähte Perlenschlüsselanhänger, Gel-Kerzen und Vieles mehr ein. Aktuell in Frankfurt (Oder) wohnend möchte die gebürtige Polin das Festival aktiv mit ihren kreativen Angeboten zum Ausprobieren bereichern.

Wywoływanie uśmiechu na twarzach ludzi i tworzenie piękna – to szlachetne cele, które Katarzyna Heba pseudonim „Czeron“ realizuje w swojej pracy artystycznej. Jej twórczość koncentruje się głównie na malarstwie i eksperymentalnej sztuce batiku. Od kilku lat zajmuje się również wytwarzaniem biżuterii techniką Tiffany. Na swoich licznych warsztatach artystycznych dla dzieci, młodzieży i dorosłych stosuje również inne metody artystyczne, takie jak shibori, scrapbooking, robienie naturalnego mydła, plecione lub szyte breloki z koralików, świece żelowe i wiele innych. Mieszkająca obecnie we Frankfurcie nad Odrą, urodzona w Polsce artystka chciałaby aktywnie wzbogacić festiwal o swoje kreatywne propozycje do wypróbowania.


Julia Dörr (Zeichnung & Plastik | rysunek & rzeźba)

Für Julia Dörr ist Kunst die bevorzugte Ausdrucksform, da sie in der Sprache der Kunst alles aus sich herauslassen kann, was schwer in Worte zu fassen ist. Als Medium wählt sie hierfür das Zeichnen und die Bildhauerei, als Motiv oftmals den menschlichen Körper. Julia ist Frankfurterin und macht zurzeit eine Ausbildung zur Holzbildhauerin in Oberammergau.

Dla Julii Dörr sztuka jest ulubioną formą wyrażania się, ponieważ w języku sztuki może ona dać z siebie wszystko, co trudno ująć w słowa. Jako medium wybiera rysunek i rzeźbę, a motywem jej prac jest często ludzkie ciało. Julia pochodzi z Frankfurtu, a obecnie szkoli się w Oberammergau na rzeźbiarkę w drewnie. 


Kerstin Hoffmann (Rauminstallation | instalacje)

www.kerstin-hoffmann.gallery

„Grenzenlos“ ist der Titel der Rauminstallation von Kerstin Hoffmann. Die Gäste sehen in einen schwarzen Raum hinein und erblicken ein Bild mit geometrischen Blumen. Dieses farbige Muster/Ornament wird durch eine Lichtprojektion mit wechselnden Farben und Farbübergängen in Szene gesetzt. Ein Ornament ist immer eine Aneinanderreihung des Motivs und kann in allen Richtungen unendlich fortgesetzt werden.
Kerstin Hoffmann ist Innenarchitektin und seit 2013 auch auf dem künstlerischen Gebiet unterwegs. Ihr Hauptthemen: Symmetrie, geometrische Ornamente und natürlichen Strukturen. Die gebürtige Eisenhüttenstädterin lebt in Frankfurt (Oder) und ist in diesem Jahr auch im Organisationsteam von ART dabei.

„Bez granic“ to tytuł instalacji Kerstin Hoffmann umieszczonej w pokoju. Goście zaglądają do czarnego pokoju i widzą obraz z geometrycznymi kwiatami. Ten kolorowy wzór/ornament jest inscenizowany za pomocą projekcji świetlnej ze zmieniającymi się kolorami i przejściami kolorów. Ornament jest zawsze połączeniem motywu i może być kontynuowany w nieskończoność we wszystkich kierunkach.
Kerstin Hoffmann jest projektantką wnętrz, a od 2013 r. zajmuje się również działalnością artystyczną. Jej główne tematy: Symetria, ornamenty geometryczne i struktury naturalne. Urodziła się w Eisenhüttenstadt, mieszka we Frankfurcie nad Odrą i również w tym roku należy do zespołu organizacyjnego ART.


Paulina Konarska
(Collagen / Digitale Kunst | kolaż / grafika komputerowa)

www.instagram.com/paulina_konarska_art

Für Paulina Konarska stellt Kunst einen Ort der Kommunikation dar, „von mir selbst mit meinem Inneren und von meiner Sensibilität und meinen Gedanken – mit anderen”. So ist sie fest davon überzeugt, dass Kunst und die künstlerische Arbeit nicht nur professionellen Künstler*innen vorbehalten sein soll. In ihren früheren beruflichen Erfahrungen als Kunsttherapeutin und Coach konnte sie Kunst als Werkzeug erfolgreich einsetzen. Die Neu-Frankfurterin spielt in ihren Werken gern mit Strukturen und Farben. Insbesondere die Collagetechnik wendet die Künstlerin in ihren großformatigen Gemälden, Videos und kleineren Arbeiten an. Zudem erstellt sie digitale Grafiken. Als Hauptmotive in ihren Werken dienen der (weibliche) Körper, das Motiv des Herzens und Intimität.

Dla Pauliny Konarskiej sztuka jest miejscem komunikacji, „mnie samej z moim wnętrzem oraz komunikacji mojej wrażliwości i myśli – do innych.“ Jest głęboko przekonana, że sztuka i twórczość artystyczna nie powinny być wyłącznie domeną profesjonalnych artystów. W swoich wcześniejszych doświadczeniach zawodowych jako arteterapeutka i trenerka z powodzeniem wykorzystywała sztukę jako narzędzie. Artystka, która niedawno przeprowadziła się do Frankfurtu w swoich pracach lubi bawić się strukturami i kolorami. W szczególności wykorzystuje technikę kolażu w swoich wielkoformatowych obrazach, filmach wideo i mniejszych pracach. Tworzy również grafikę cyfrową. Głównym motywem jej prac jest (kobiece) ciało – motyw serca i intymności.


Karl Kramer (Abstrakte Malerei | malarstwo abstrakcyjne)

www.instagram.com/dadalito
Kontakt: karlkramer@posteo.de

Karl Kramer engagierte sich seit seiner Ankunft in der Kulturlandschaft Frankfurts und war somit schon 2018 im Organisationsteam von ART | an der Grenze | na granicy aktiv. Dieses Jahr – ein Perspektivwechsel – präsentiert er Werke aus seiner schönen und sehr prägenden Zeit an der Oder. Inspiriert durch die Landschaft mit seinen Wiesen und Wäldern, welche durch die Ruhe und Weite Raum für Kreativität schuf. So vermögen vielleicht Geschichten ausgetauscht werden, die seinigen flüstern und lächeln uns in diesem Jahr von den Ausstellungswänden entgegen.
Karl malt schon seit dem Kindesalter und versucht sich stetig in neuen Techniken, Materialien und Medien. „Ich liebe die Abstraktion, sie ist für mich das Erzählen meiner Gefühle ohne Worte. Wenn ich beim Malen an nichts denke, erfüllt mich dies mit grenzenloser Freiheit“, sagt er.

Karl Kramer jest zaangażowany w krajobraz kulturalny Frankfurtu od momentu przybycia i dlatego już w 2018 r. był aktywny w zespole organizacyjnym ART | an der Grenze | na granicy. W tym roku – w ramach zmiany perspektywy – prezentuje prace z pięknego i bardzo formacyjnego czasu spędzonego nad Odrą. Inspiracją był krajobraz z łąkami i lasami, który dzięki swojemu spokojowi i rozległości stwarzał przestrzeń dla kreatywności. Może więc uda się wymienić opowieści. Jego szepty i uśmiechy w tym roku popłyną do nas ze ścian wystawy.
Karl maluje od dziecka i ciągle wypróbowuje nowe techniki, materiały i media. „Uwielbiam abstrakcję, dla mnie jest to opowiedzenie o swoich uczuciach bez słów. Kiedy podczas malowania nie myślę o niczym, napełnia mnie to bezgraniczną wolnością“ – mówi artysta.


Peggy Lohse (Fotografie | fotografia)

www.torial.com/peggy.lohse
www.twitter.com/pe_ra_lo
www.instagram.com/peggy_lohse

Peggy Lohse stellt bei ART ihr Langzeit-Fotoprojekt „#Borderlandia“ aus. Die freie Journalistin und Fotografin lebt in Frankfurt (Oder) und studiert den Master „Sprache, Medien, Gesellschaft“ an der Europa-Universität Viadrina. Ihr Grenzland-Fotoprojekt geht über Staatsgrenzen und geografische Grenzen hinaus und beschäftigt sich ebenso mit Grenzen, die uns das ganze Leben begleiten: Belastungsgrenzen, Grenzen des guten Geschmacks oder die Abgrenzung zu anderen Menschen(gruppen). „So sehr wir wohl gern Grenzen als trennende Mauern sprengen würden, so sehr sind sie doch auch Elemente von Sicherheit, Stabilität und Selbst-Bewusstsein. Abgrenzung, deren Überwindung und die Spuren dieser Prozesse in der Landschaft einer angenommenen Region namens „#Borderlandia“ (die überall sein kann) sammle ich mit der Kamera“, sagt sie über ihr Fotoprojekt.

Peggy Lohse prezentuje swój długoterminowy projekt fotograficzny „#Borderlandia“ na wystawie ART. Niezależna dziennikarka i fotografka mieszka we Frankfurcie nad Odrą i studiuje na kierunku „Język, media, społeczeństwo“ na Uniwersytecie Europejskim Viadrina. Jej projekt fotograficzny „Pogranicze“ wykracza poza granice państwowe i geograficzne, a także zajmuje się granicami, które towarzyszą nam przez całe życie: Granice stresu, granice dobrego smaku lub granice w stosunku do innych ludzi lub grup. „Choć pewnie chcielibyśmy zniszczyć granice jako dzielące mury, są one również elementem bezpieczeństwa, stabilności i samoświadomości. Zbieram aparatem fotograficznym demarkację, jej przezwyciężanie i ślady tych procesów w krajobrazie zakładanego regionu zwanego „#Borderlandia“ (który może być wszędzie)“ – mówi o swoim projekcie fotograficznym.


Luceur (Poesie Performance | Spektakl poetycki)

www.instagram.com/kunstmixtape
www.instagram.com/luceur
www.hustlepaff.eu/kunstmixtape

Luca Thiel ist das, was man als kreativen Allrounder bezeichnen kann: Sei es das Organisieren von Ausstellungsformaten, die Gründung eines Modelabels, das Schreiben von Gedichten, Malerei und Performancekunst oder auch Gedichte und Performance als Kombination  – mit Luca Thiel alias „Luceur“ wird es in der kulturellen Landschaft seiner Studienstadt Görlitz nicht langweilig. Er setzt sich leidenschaftlich für die kulturelle Entwicklung und Vernetzung der Region ein, in der die deutsch-polnische Grenze ebenfalls fester Bestandteil des Alltags ist. Es wird also höchste Zeit, dass die Poesie-Performance auch unsere Grenzstadt in ihre ganz eigenen Gedichte hüllt! Vormerken könnt ihr euch hierfür den 23. bis 26. April jeweils um 17 Uhr.

Luca Thiel to osoba, którą można nazwać wszechstronnie uzdolnioną twórczo: Luca Thiel, znany jako Luceur organizuje różne formaty wystaw, założył markę odzieżową, pisze poezję, i tworzy nawet poezję i performance na raz – I tak w kulturalnym krajobrazie miasta, w którym studiuje i działa, czyli Görlitz, nigdy nie jest nudno. Z pasją angażuje się w rozwój kultury i tworzenie sieci kontaktów w regionie, w którym granica polsko-niemiecka jest również integralną częścią życia codziennego. Najwyższy więc czas, aby spektakl poetycki Luci zawarł także nasze przygraniczne miasto w jego własne wiersze!  Opłaci się zwrócić uwagę na dni od 23 do 26 kwietnia o godz. 17.00 każdego dnia. 


Aliaksej Navumenka (Malerei | malarstwo)

www.alexeynaumenko.com
www.instagram.com/corpusmagnum

Menschen zu transformieren, dass sei nach der Auffassung von Aliaksej Navumenka die Aufgabe von Kunst. Mit dem Thema „Grenze” hat sich der professionelle Künstler aus Belarus in seinem bisherigen Werk eingehend auseinandergesetzt. Im Fokus stand dabei die Frage, wie die Kultur, Traditionen, Sprache, Religionen, Architektur und Politik benachbarter Länder den Alltag der Bevölkerung dieser Länder beeinflussen. Seit seinem Umzug in das polnische Wrocław befasst er sich künstlerisch mit den Auswirkungen deutscher Stadtplanung, Arbeitsmoral, Architektur sowie Gestaltung von Erholungsgebieten auf das Leben polnischer Bürger*innen. Unter dem Titel „Wrocław – eine Stadt der Begegnung” stellt Aliaksej Navumenka eine Serie impressionistischer Ölgemälde aus, die verschiedene Ansichten der Stadt zeigen und jeweils unterschiedliche Lichtverhältnisse zu verschiedenen Jahreszeiten aufweisen. Die Werke entstanden als Tageslichtstudien direkt auf den Straßen und in den Parks der Stadt Wrocław.

Według Aliakseja Nawumenki zadaniem sztuki jest przekształcanie ludzi. Ten profesjonalny artysta z Białorusi w swojej dotychczasowej twórczości szeroko zajmował się tematem „granicy“. Skupił się na pytaniu, w jaki sposób kultura, tradycje, język, religie, architektura i polityka krajów sąsiednich wpływają na codzienne życie mieszkańców tych krajów. Od czasu przeprowadzki do Wrocławia zajmuje się artystycznie wpływem niemieckiej urbanistyki, etyki pracy, architektury i projektowania terenów rekreacyjnych na życie polskich obywateli. Pod tytułem „Wrocław – miasto spotkań“ Aliaksej Navumenka wystawia serię impresjonistycznych obrazów olejnych przedstawiających różne widoki miasta, każdy w innych warunkach oświetleniowych, o różnych porach roku. Prace powstały jako studia światła dziennego bezpośrednio na ulicach i w parkach Wrocławia.


Eriván Phumpiú (Malerei | malarstwo)

www.erivanphumpiu.wordpress.com
www.instagram.com/erivan_phumpiu
www.mixcloud.com/eriv%C3%A1n-phumpi%C3%BA-cuba/

Fragmentierung, Abgrenzung und die Verschmelzung von Formen, Farben und Elementen sind stets Bestandteile von Eriván Phumpiús Werken. Die Kunst seiner Malerei liegt dabei vor allem auch im Entstehungsprozess selbst, denn er arbeitet ohne Plan und meist als spontane Reaktion auf alltägliche Geschehnisse. Die experimentellen Kompositionen, die aus unterschiedlichen Materialien entstehen, spielen mit den Möglichkeiten der Abgrenzung, indem chaotische Fragmente als auch strukturgebende Elemente aufeinanderstoßen. Fragen nach Identität und Hybridität sowie das Leben im fragmentierten und später wiedervereinigten Deutschland inspirieren den aus Peru stammenden Künstler in seinem Schaffen.

Fragmentacja, delimitacja i fuzja form, kolorów i elementów są zawsze składnikami prac Erivána Phumpiú. Sztuka jego malarstwa polega przede wszystkim na samym procesie tworzenia, ponieważ pracuje on bez planu i najczęściej jako spontaniczna reakcja na codzienne wydarzenia. Eksperymentalne kompozycje, tworzone z różnych materiałów, bawią się możliwościami delimitacji, w których zderzają się chaotyczne fragmenty i elementy nadające strukturę. Pytania o tożsamość i hybrydyczność, a także życie w podzielonych, a następnie zjednoczonych Niemczech inspirują twórczość urodzonego w Peru artysty.


Antonio Rodriguez (Fotografie | fotografia)

www.instagram.com/tonirodriguezfoto
www.facebook.com/tonirodriguez76

Antonio Rodriguez interessiert sich für die sozialen Verhältnisse, die an jeder Grenze geschaffen werden und die uns alle prägen. Parallelen zu der Doppelstadt Frankfurt-Słubice sieht Antonio in der Geburtsstadt seines Großvaters: Tacaná in Guatemala grenzt an die Stadt Motozintla in Mexico. Nach der Stadt Tacaná ist auch sein Langzeit-Fotoprojekt benannt, das Antonio bei ART ausstellt: Er begibt sich darin auf Spurensuche nach der Geschichte seines eigenen Großvaters, der sich während der guatemaltekischen Militärdiktatur unter Jorge Ubico (1931-1944) nach Mexiko ins Exil begab. Themen wie Migration, Exil, Selbstzensur und Erinnerungsprozesse spielen stets eine zentrale Rolle in seinen Fotos, die bereits in Spanien, Israel und Guatemala ausgestellt wurden.

Antonio Rodriguez interesuje się warunkami społecznymi, które powstają na każdej granicy i które kształtują nas wszystkich. Antonio widzi podobieństwa do dwumiasta Frankfurt-Słubice w miejscu urodzenia swojego dziadka: Tacaná w Gwatemali graniczy z miastem Motozintla w Meksyku. Jego długoterminowy projekt fotograficzny, który Antonio prezentuje na wystawie ART, również nosi nazwę miasta Tacaná: Poszukuje w nim historii swojego dziadka, który wyjechał na emigrację do Meksyku w czasie gwatemalskiej dyktatury wojskowej Jorge Ubico (1931-1944). Tematy takie jak migracja, wygnanie, autocenzura i procesy pamięci zawsze odgrywają główną rolę w jego zdjęciach, które były już wystawiane w Hiszpanii, Izraelu i Gwatemali.


Agnieszka Rosołowska (Malerei | malarstwo)

Agnieszka Rosołowska auf/na Facebook(u)
Kontakt: a.rosolowska@wp.pl

Agnieszka Rosołowska aus dem polnischen Dębno ist keine Unbekannte bei ART | an der Grenze | na granicy: Bereits 2019 hat sie ihre großen Malereien in Fließtechnik ausgestellt – eine ihrer ersten Ausstellungen. Seit 2020 hat sie sich auf ein neues Abenteuer eingelassen: die Porträtmalerei. Sie malt ausschließlich Frauenportraits, „weil sie schön und vielseitig begabt sind und ihren eigenen Wert oft nicht zu schätzen wissen“, wie sie sagt. Ihre Unzulänglichkeiten im Atelier gleicht sie mit einer langjährigen Beobachtung und Analyse des Verhaltens von Menschen aus. Dadurch entstehen auf der Leinwand Figuren aus Fleisch und Blut, die einen tiefen Blick haben und eine Geschichte erzählen.

Agnieszka Rosołowska z Dębna w Polsce nie jest kimś obcym na ART an der Grenze | na granicy: wystawiała już swoje duże obrazy w technice flow w 2019 roku – była to jedna z jej pierwszych wystaw. Od 2020 r. rozpoczęła nową przygodę: malarstwo portretowe. Maluje wyłącznie portrety kobiet, „ponieważ są one piękne i wszechstronnie utalentowane, a często nie doceniają swojej wartości“, jak mówi artystka. Swoje niedostatki w pracowni rekompensuje wieloletnią obserwacją i analizą zachowań ludzi. W ten sposób powstają na płótnie postacie z krwi i kości, które mają głębokie spojrzenie i opowiadają historię. 


Sonderausstellung: Bahnhof Rzepin |
Wystawa specjalna: Stacja kolejowa Rzepin

(Fotografien von Adam Czerneńko |
Fotografie Adama Czerneńko)

Kunst ist politisch. Nie ist uns das deutlicher geworden als in dieser Planungsphase des 10. Kunstfestivals ART | an der Grenze | na granicy. Nur eine Grenze weiter, 700 Kilometer Luftlinie von uns entfernt, herrscht ein russischer Angriffskrieg in der Ukraine. Als grenzüberschreitendes Kunstfestival, das seit 10 Jahren für ein solidarisches, friedliches und offenes Miteinander in der deutsch-polnischen Grenzregion steht, stehen wir – jetzt erst Recht – für den Frieden in der Ukraine und in Europa. Der Krieg in der Ukraine muss gestoppt werden!
Kurzfristig haben wir uns für eine Sonderausstellung entschieden: Der Słubicer Fotograf Adam Czerneńko hat in den ersten Wochen nach Kriegsausbruch die überwältigende Situation am Bahnhof in Rzepin fotografisch dokumentiert. 
Aus Solidarität und Anerkennung zeigen wir seine Bilder.

Adam Czerneńko über seine Bilder:
Haltestelle Rzepin. Ein paar Stunden oder Minuten Unterbrechung einer ungewollten Reise. Es ist noch nicht die Zeit für Verzweiflung und Tränen. Sie brauchen Wasser und Proviant. Aber was sie am meisten brauchen, ist ein Ziel und ein Stück Menschlichkeit, die ihnen der Krieg genommen hat. Wir werden sie wahrscheinlich nie wieder sehen, und sie uns auch nicht, aber wir glauben, dass sie zumindest für eine Weile getröstet weiterreisen, vielleicht sogar mit einer Spur von Lächeln im Gesicht. Wie viele haben diese Chance nicht?

Sztuka jest polityczna. Nigdy nie było to dla nas bardziej wyraźne niż w fazie planowania 10. edycji festiwalu sztuki ART | an der Grenze | na granicy. W odległości zaledwie jednej granicy, 700 kilometrów od nas w linii prostej, toczy się rosyjska wojna napastnicza na Ukrainie. Jako transgraniczny festiwal sztuki, który od 10 lat opowiada się za solidarnym, pokojowym i otwartym współistnieniem na polsko-niemieckim pograniczu, opowiadamy się – teraz bardziej niż kiedykolwiek – za pokojem na Ukrainie i w Europie. Wojna na Ukrainie musi zostać zatrzymana!
Zdecydowaliśmy się więc na zorganizowanie specjalnej wystawy: Słubicki fotograf Adam Czerneńko uwiecznił na zdjęciach przytłaczającą sytuację na stacji kolejowej w Rzepinie w pierwszych tygodniach po wybuchu wojny. 
W ramach solidarności i uznania pokazujemy jego zdjęcia.

Adam Czerneńko o swoich zdjęciach:
Przystanek Rzepin. Kilka godzin lub minut przerwy w niechcianej podróży. Jeszcze nie czas na rozpacz i łzy. Potrzebują wody i prowiantu. Najbardziej jednak potrzebują celu i odrobiny człowieczeństwa zabranego im przez wojnę. Prawdopodobnie nigdy więcej ich nie spotkamy, ani oni nas, ale wierzymy, że wyjeżdżają choć na chwilę pokrzepieni, może nawet ze śladem uśmiechu na twarzy. Ilu nie ma takiej szansy?