Erstelle eine Website wie diese mit WordPress.com
Jetzt starten

ART | an der Grenze | na granicy 2017


Kunstschaffende | Twórczynie i twórcy

Anna Elisabeth Berger +++ annahellwing +++ Ernst Niemand +++ Karin Zilske +++ Karla Siering +++ Katharyna Schuhmann +++ Liwia Litecka +++ Loreen Danch +++ Magdalena Łazar-Massier +++ Martulka +++ Mateusz Dobs +++ Matthias Wiedwald +++ Myria Langholz

Anna Elisabeth Berger

Fürstenwalde
Plastiken und Textcollagen | ​rzeźby i kolaże tekstowe
www.elisabeth-berger.de​

Anna Elisabeth Berger arbeitet im schönen Frankfurt neben der Oder und ist auch auf der polnischen Seite des Flusses interessiert unterwegs. Sie studierte u.a. Bildhauerei am Institut für Ausbildung in bildender Kunst und Kunsttherapie (IBKK) in Bochum und arbeitet seit 1990 künstlerisch. Die Bildhauerei ist ihr eine Herzensangelegenheit.

Anna Elisabeth Berger pracuje w pięknym Frankfurcie nad Odrą i czasem bywa po polskiej stronie rzeki. Studiowała m.in. rzeźbiarstwo w Instytucie Edukacji w zakresie Sztuk Pięknych i Terapii Sztuką (IBKK) w Bochum i od 1999 r. udziela się artystycznie. Rzeźbiarstwo jest bardzo ważne w jej życiu.

Sie ist begeistert von der Idee, gemeinsam mit Studierenden und Bewohner_innen aus Frankfurt (Oder) bei ART an der Grenze etwas machen zu können. Sie möchte die Gelegenheit nutzen, auszustellen und mit anderen Leuten in Kontakt zu treten. Auf der polnischen Seite der Oder erlebte sie schon oft eine andere Art der Kreativität, daher erwartet sie das Festival mit Vorfreude auf neue Impulse.

Jest zachwycona, że może coś zdziałać razem ze studentami i mieszkankami oraz mieszkańcami Frankfurtu w ramach ART an der Grenze. Chce wykorzystać tę okazję do pokazania swych prac oraz do nawiązania kontaktów. Po polskiej stronie Odry doświadczyła często innego rodzaju kreatywności i dlatego spodziewa się nowych impulsów na festiwalu.

Sie interessiert sich sehr für moderne Matriarchatsforschung und die Situation von Frauen in Geschichte und Gegenwart, was in viele Objekte ihrer künstlerischen Arbeit einfließt. Dabei wurde ihr Blick auch auf die Thematik „Frauen in Bewegung“ gelenkt. Man muss schon genauer hinsehen, um die politische Brisanz zu erkennen: Bewegung allgemein und insbesondere der Tanz sind kulturell geprägt. Für uns mögen große, ausladende Bewegungen bedenkenlos sein, aber auch heute noch ist diese Form des Ausdrucks in vielen Ländern keineswegs selbstverständlich. Die tanzenden Frauen sollen also durchaus auch die Gedanken des Betrachters in Bewegung setzen. (sb)

Bardzo interesuje się badaniami nad matriarchatem oraz sytuacją kobiet dawniej i dziś, co widać w wielu jej pracach. To skierowało jej uwagę na zakres tematyczny „Kobiety w ruchu“. Potrzeba dokładnego spojrzenia, aby rozpoznać polityczną kontrowersyjność: Ruch w ogóle, a w szczególności taniec, są uwarunkowane kulturowo. Duże, zamaszyste ruchy są dla nas naturalne, ale w wielu krajach do dziś ta forma wyrazu nie jest taka oczywista. Tańczące kobiety powinny zatem nakłonić obserwatorów do rozmyślań.

annahellwing

Obersdorf
Malerei​ | malarstwo
annahellwing@gmx.de

Als sie vor über 20 Jahren mit ihrer Frau zusammen aus der Großstadt in den Osten ging, war es die Oder, die ihr Herz berührte. Annahellwing ist Autorin und Malerin im Prozess. In ihrem Haus am Rande der Märkischen Schweiz betreibt sie einen kleinen Zendo, einen Ort, an dem sie Zen-Meditation übt und wo jede und jeder willkommen ist. Ebenso, wie es ART an der Grenze hält! Der deutsch-polnische Aspekt des Festivals hat sie besonders angesprochen und sie fand, dass es eine gute Sache ist, eine Verbindung herzustellen und gemeinsam etwas zu machen.

To właśnie Odra poruszyła jej serce, kiedy 20 lat temu zdecydowała się ze swą żoną na przeprowadzkę z miasta w regiony wschodnie. Annahellwing jest pisarką i malarką będącą w ciągłym procesie. W swym domu w Szwajcarii Marchijskiej prowadzi małe zendo – miejsce, w którym praktykuje medytację zen i w którym wszyscy są mile widziani. Tak samo, jak na ART an der Grenze! Bardzo jej się podoba polsko-niemiecki charakter festiwalu i uważa nawiązanie relacji oraz wspólne działania za dobry pomysł.

Ihre Kunst ist vom Zen inspiriert: Zen bedeutet nicht zu wissen. Immer wieder neu hinzuschauen, nicht in Routinen oder fertigen Konzepten zu erstarren. Sie probiert aus, beginnt meistens ohne klares Ziel und lässt sich sehr gerne vom Ergebnis überraschen. „Letztendlich können wir nicht wissen, wie die Dinge entstehen. Alles wirkt zusammen komplexer und inniger verwoben als wir ahnen können.“, sagt sie. In ihren Werken kombiniert annahellwing verschiedene Techniken wie Öl- und Pastellkreide. Sie beschreibt sich als total hemmungslos, was die Mischung der verschiedenen Materialien und Untergründe angeht. Insbesondere Tiermotive entstehen in ihren Werken, die Wahl ist aber unbewusst. In der Ausstellung sind u.a. ihre beiden Werke „Fische 1 & 2“ zu finden. (k/sb)

Jej sztuka jest inspirowana zen: zen oznacza nie wiedzieć. Należy wciąż na nowo uważnie patrzeć i nie zastygać ani w rutynie, ani w gotowych ideach. Annahellwing eksperymentuje, zaczyna zazwyczaj bez jasnego celu i lubi być zaskoczona wynikiem. „Ostatecznie nie wiemy, jak powstają rzeczy. Wszystko wydaje się razem bardziej złożone i wewnętrznie splecione niż przypuszczamy.”, twierdzi. Annahellwing łączy w swych dziełach takie techniki jak kreda olejna i pastelowa. Jeśli chodzi o mieszanie różnych materiałów i teł, to mówi sama o sobie, że nie ma żadnych zahamowań. W jej pracach powstają zwłaszcza motywy zwierzęce, jednak jest to nieświadomy wybór. Na wystawie można zobaczyć m.in. jej dzieła „Fische 1 & 2“.

Ernst Niemand

Jena
Zeichnungen | rysunek
modern-war-jetzt.net

Niemand will zurück nach Frankfurt (Oder). Denn Frankfurt (Oder) ist die Stadt, in der er die ersten 20 Jahre seines Lebens verbrachte und seine ersten Bilder zeichnete.

Niemand chce wrócić do Frankfurtu nad Odrą. Ponieważ to Frankfurt nad Odrą jest miastem, w którym spędził pierwsze 20 lat swego życia i w którym powstały jego pierwsze rysunki.

Statt Kunst studierte er Erziehungswissenschaften, das Zeichnen begleitete ihn jedoch weiter. Nach dem Studium führte ihn seine „Suche nach irgendetwas“ mit dem Rucksack auf die Straße und durch die Welt. Irgendwann fand er irgendetwas und die Lehr- und Wanderjahre waren vorbei. Wieder sesshafter zeichnete er seine erlebten Eindrücke, organisierte Ausstellungen, gab sein Wissen im Rahmen von Workshops weiter, sowohl an Kinder als auch an Erwachsene, im In- als auch im Ausland. Im zurückliegenden Jahr verwirklichte er den Traum vom eigenen eigenartigen Comic. Auf Sprechblasen verzichtete er dabei bewusst, damit ist „Rockin Rooster meets Hula Lady“ ein sogenannter silent comic. Niemand begründet seine Entscheidung, ohne Text auszukommen, damit, dass Text manchmal die Bilder breche. Gleichzeitig nutzt Niemand den Vorteil, Sprachbarrieren zu umgehen und hat gleich eine internationale Version: Bilder lesen kann jeder, man versteht, was die beiden Figuren (Gockel und Katze) durch die eigentümlich fremde und zugleich bekannte Welt treibt.

Zamiast sztuki podjął studia pedagogiczne, jednakże nie zrezygnował z rysowania. Po uzyskaniu dyplomu udał się z plecakiem w świat na „poszukiwania tego czegoś”. Kiedyś znalazł to coś i tym samym zakończyły się lata nauki i wędrówki. Po ponownym osiedleniu się obrazował swe impresje z podróży, organizował wystawy, przekazywał swą wiedzę w ramach warsztatów, zarówno dzieciom jak i dorosłym, w kraju i zagranicą. W zeszłym roku urzeczywistnił swoje marzenie o własnym osobliwym komiksie. Świadomie zrezygnował z dymków – „Rockin Rooster meets Hula Lady“ jest tak zwanym silent comic. Swą decyzję o wykluczeniu tekstu uzasadnia tym, że niekiedy tekst niszczy obrazy. Jednocześnie Niemand omija bariery językowe i uzyskuje w ten sposób wersję międzynarodową: Każdy potrafi czytać obrazy; można zrozumieć, co gna obie postaci (koguta i kota) w dziwnie obcy, a jednak znany świat.

Bei ART an der Grenze auszustellen, sieht Ernst Niemand als Möglichkeit für ein „persönliches Comeback in die schicke Grenzstadt.“ Zudem könne er seine Reiseeindrücke der Exiljahre zurück in seine Heimatstadt bringen, vielleicht auch um seinen persönlichen Bildungsprozess abzubilden. Besonders freut er sich darauf, „Rockin Rooster meets Hula Lady“ vorzustellen, in dem sich auch ein wenig Frankfurt in den Hintergrund geschlichen hat.

Bycie wystawcą na ART an der Grenze jest dla Ernsta Niemanda okazją do „osobistego powrotu do eleganckiego miasta granicznego”. Ponadto będzie mógł podzielić się swymi wrażeniami z lat spędzonych na emigracji, może też po to, aby przedstawić swój własny proces nauki. Cieszy się zwłaszcza na zaprezentowanie „Rockin Rooster meets Hula Lady“, do którego wkradło się w tło trochę Frankfurtu.

Die ausgestellten Werke sind ein kleines persönliches „Best of“ der letzten Jahre. Dazu gibt es natürlich noch „Rockin Rooster meets Hula Lady“, das in einer Lesung separat vorgestellt wird. In seiner Bilderwelt kommen bestimmte Orte aus seiner Heimatstadt und aus der Ukraine vor; und so findet man das Spitzkrugmulticenter, die Räume vom alten Winterhafen, die Wohnblöcke von Saporoshja, die Denkmäler von Lviv, die Fernwärmeleitungen von Jena und die Gebäudekomplexe aus Charkiw, wieder. Auf diese Art entstehen Brücken zwischen dem Bekannten und dem Fremden, zwischen hier und dort. (k)

Wystawione prace to małe, osobiste „Best of” z ostatnich lat. Oprócz tego jest jeszcze „Rockin Rooster meets Hula Lady“, który zostanie przedstawiony osobno na spotkaniu autorskim. W jego obrazkowym świecie pojawiają się miejsca z jego rodzinnego miasta oraz z Ukrainy; widoczne są centrum handlowe Spitzkrug, pomieszczenia starego Winterhafen, bloki z Zaporoża, pomniki z Lwowa, rury ciepłociągu z Jeny i budynki z Charkowa. W ten oto sposób powstają mosty pomiędzy tym co znane i tym co obce, pomiędzy tu i tam.

Karin Zilske

Frankfurt (Oder)
Fotografie, Lichtbildkunst ​ | ​fotografia i sztuka fotografii

Nicht durch die Suche, sondern durch den Sucher ihrer Kamera findet Karin Zilske ihre Inspiration. Neben der Arbeit als Krankenschwester im Klinikum Frankfurt (Oder) sind Kunst im Allgemeinen und die Fotografie im Besonderen ihre großen Leidenschaften. Seit ungefähr fünf Jahren experimentiert sie mit der Fotografie. Begonnen hat alles mit einem Volkshochschulkurs zur Kamerabedienung. Eine Einladung zum Festival der Neuen Kunst lAbiRynT in Słubice führte sie zu einem „Walkshop“, in dem das Zusammenspiel von Öl und Wasser durch das Fotoobjektiv hindurch untersucht wurde. Dies wurde zu einem prägenden Motiv in ihrer Reihe „Chaos City“.

Karin Zilske odnajduje swą inspirację nie tylko poprzez obserwację, lecz także poprzez wizjer aparatu fotograficznego. Pasją pielęgniarki pracującej we frankfurckiej klinice jest sztuka w ujęciu ogólnym, a w szczególności fotografia. Eksperymentuje z fotografią od około pięciu lat. Wszystko zaczęło się od kursu obsługi aparatu fotograficznego. Dzięki zaproszeniu na Festiwal Nowej Sztuki lAbiRynT wzięła udział w „Walkshop“, podczas którego analizowała współdziałanie oleju i wody za pomocą obiektywu. Motyw ten charakteryzuje jej cykl „Chaos City“.

Ähnlich erleuchtende Momente hofft sie bei ART an der Grenze zu finden. Neue Eindrücke durch die anderen Kunstschaffenden zu erfahren und deren Werke zu sehen sind für sie die besten Attribute ihrer Teilnahme am Festival.

Ma nadzieję, że na ART an der Grenze przeżyje równie inspirujące chwile. Największymi korzyściami z udziału w festiwalu są dla niej nowe impulsy od innych twórczyń i twórców oraz zobaczenie ich dzieł.

Sie malt mit natürlichem und künstlichem Licht in Bewegungs- oder Langzeitaufnahmen, stellt Wasserspiegelungen abstrakt dar und spielt mit der Schärfe in der Offenblendenfotografie. Ein wichtiges Werkzeug für ihre Kunst ist das Bildbearbeitungsprogramm Photoshop, mit dem sie die Motive ihrer Bilder ins richtige Licht rückt. Die ausgestellte Serie „Chaos City“ entspringt aus ihrer experimentellen Fotografie und vermittelt eine andere, universelle Sicht, die uns in eine neue Welt eintauchen lässt.

Rysuje światłem naturalnym i sztucznym podczas ujęć ruchomych oraz o długim czasie naświetlania, przedstawia abstrakcyjnie odbicia wodne i bawi się ostrością w fotografii otwartej przesłony. Ważnym narzędziem w jej pracy artystycznej jest oprogramowanie Photoshop, które pozwala jej ukazać motywy obrazów we właściwym świetle. Pokazany na wystawie cykl „Chaos City“ powstał w ramach jej fotograficznych eksperymentów i prezentuje inne, uniwersalne spojrzenie, które przenosi nas do nowego świata.

Karla Siering

Frankfurt (Oder)
Handpuppen | pacynki
k.s.oderund@gmail.com

Abwechslungsreich und tatkräftig sind Eigenschaften, die Karla Siering bestens beschreiben. Ihre bisherigen Berufe reichen von der Rundfunkmechanikerin, Mitarbeiterin in der Holzverarbeitung bis zur Ergotherapeutin. Schon als Kind setzte sie sich mit handwerklichen Techniken auseinander und probierte gern Neues aus. Seit 1996 befasst sie sich hauptsächlich mit der Wachsmalerei (Encaustic). Aber auch Acrylmalerei, Fotografie von Naturmotiven und Schriftstellerei gehören zu ihren zahlreichen Hobbys. Bei der Auswahl der künstlerischen Ausdrucksform lässt sie sich meist von ihrem Befinden leiten.

Urozmaicenie i zaangażowanie – to słowa, które najlepiej opisują Karlę Siering. Pracowała jako mechaniczka radiowa, ergoterapeutka oraz w zakładzie obróbki drewna. Już w dzieciństwie poznawała techniki rzemieślnicze i lubiła wypróbowywać nowe rzeczy. Od 1996 r. zajmuje się głównie malarstwem enkaustycznym (malowanie woskiem). Ale do jej szerokich zainteresowań zaliczają się również malarstwo akrylowe, fotografowanie motywów przyrodniczych oraz pisarstwo. Jej samopoczucie decyduje o wyborze artystycznej formy wyrazu.

Ihre Grenzerfahrungen liegen in erster Linie in den Bereichen des zwischenmenschlichen Miteinanders und der Gesundheit. Das Theater hilft dabei, diese Erfahrungen zu verarbeiten. Von klein auf mochte sie das Handpuppenspiel und gestaltete auch hin und wieder selbst welche aus Pappmaché. Kürzlich begann sie, für private Feiern Handpuppen zu basteln, gestaltete dann für das Theater Figuren nach, um schließlich aus dem restlichen Material weitere Puppen zu modellieren. Beim Anblick der dabei entstandenen Sammlung kam ihr der Gedanke, dass sie diese auch zeigen könnte. Für ART an der Grenze bedeutet das eine charmante Erweiterung der Ausstellung um „Kasper“, „Onkel Uhu“, „Lolita“, „Rator vom Planet der Weisen“ und anderen. (sb)

Jeśli chodzi o jej doświadczenia graniczne, to pochodzą one z obszarów międzyludzkiego współżycia oraz zdrowia. Teatr pomaga jej uporać się z tymi doświadczeniami. Już jako mała dziewczynka lubiła spektakle pacynkowe i od czasu do czasu sama wykonywała kukiełki z masy papierniczej. Niedawno zaczęła tworzyć pacynki na prywatne uroczystości, wykonała potem figurki do teatru, a w końcu uformowała z pozostałego materiału kolejne lalki. Patrząc na powstały zbiór przyszło jej do głowy, że mogłaby je gdzieś zaprezentować. Dla ART an der Grenze oznacza to rozszerzenie wystawy o „Kasper“, „Onkel Uhu“, „Lolita“, „Rator vom Planet der Weisen“ i inne pacynki.

Katharyna Schuhmann

Frankfurt (Oder)
Malerei | malarstwo

Bereits in ihrer Kindheit frönte Katharyna ihrer Leidenschaft für Kunst. Mit Jahren besuchte sie zum ersten Mal einen Kunstzirkel und lernte dort die ersten Ansätze für ihr späteres Schaffen in der Malerei kennen. Zwei Jahre später entdeckte sie ihre Begeisterung für die Holzschnitzerei. Als sie aus der Ukraine nach Deutschland umzog, führte sie den Malunterricht in der Musik- und Kunstschule Spree-Neiße fort. Obwohl sie sich dazu entschied, statt Malerei International Business Administration an der Europa-Universität Viadrina zu studieren, ist Kunst auch weiterhin ein bedeutender Teil ihres Lebens.

Katharyna już w dzieciństwie oddawała się swojej pasji, jaką była sztuka. W wieku czterech lat po raz pierwszy trafiła na zajęcia artystyczne i tam poznała podstawy, na których opierały się jej późniejsze dokonania w dziedzinie malarstwa. Dwa lata później zafascynowało ją snycerstwo. Po przeprowadzce z Ukrainy do Niemiec kontynuowała naukę malowania w szkole muzyczno-artystycznej Spree-Neiße. Choć zamiast malarstwa zdecydowała się studiować International Business Administration na Europejskim Uniwersytecie Viadrina, to sztuka wciąż jest istotną częścią jej życia.

Als Künstlerin sucht sie ständig nach Ideen und Inspirationen. ART an der Grenze bietet ihr nicht nur die perfekte Plattform, um sich mit anderen Kunstschaffenden auszutauschen, sondern auch die Möglichkeit, neuen Perspektiven zu begegnen.

Jako artystka stale poszukuje pomysłów i inspiracji. ART an der Grenze jest dla niej nie tylko idealną platformą służącą do wymiany z innymi twórczyniami i twórcami, lecz także okazją do poznania nowych perspektyw.

Die beiden ausgestellten Werke wurden durch der Kunst des Street-Art-Künstlers Banksy inspiriert, beziehen sich jedoch auf Katharynas eigenen Erfahrungen und das Leben in Frankfurt an der Oder. So symbolisiert „Girl with the baloons“ den kulturellen Austausch an der Europa-Universität Viadrina und die damit verbundenen vielfältigen Möglichkeiten, die den Studierenden offen stehen. Mit ihrem zweiten Werk „Social Marionette“ verfolgt sie zweierlei Ziele. Einerseits will sie eine kritische Sicht auf die Gesellschaft darstellen, in der Menschen buchstäblich Marionetten sind. Andererseits will sie durch die Trapezkünstlerin an den Lebenssträngen zeigen, dass das eigene Leben in unseren Händen liegt – wir haben die Möglichkeit, uns an den Strängen hochzuziehen und das Leben zu einem einzigartigen Schauspiel zu machen. (k)

Obie wystawione prace są zainspirowane sztuką Banksy, artysty street art, odnoszą się jednak do własnych doświadczeń Katharyny oraz do życia we Frankfurcie nad Odrą. Tak więc „Girl with the baloons“ symbolizuje wymianę kulturową na Europejskim Uniwersytecie Viadrina oraz powiązane z tym wielorakie możliwości stojące otworem przed studentami. Natomiast poprzez drugie dzieło „Social Marionette“ dąży do osiągnięcia dwojakich celi. Z jednej strony chce zobrazować krytyczne spojrzenie na społeczeństwo, w którym ludzie dosłownie są marionetkami. Z drugiej strony poprzez wiszącą na sznurkach artystkę cyrkową na trapezie chce pokazać, że nasze życie jest w naszych rękach – możemy podciągnąć się po sznurach i przemienić życie w wyjątkowy spektakl.

Liwia Litecka

Zielona Góra
Ölmalerei | malarstwo olejne

Schon auf kleinen Kinderfüßen erkundete die heute 23-jährige Liwia Litecka ihre Umgebung auf der Suche nach Ästhetik in den Dingen: Zeichnungen, Skulpturen, Fotografie und Malerei fesselten ihre Aufmerksamkeit am meisten. Die Allgemeinbildende Kunstschule in Zielona Góra schloss sie in niederländischer Malerei des 17 Jhs. ab und ebnete damit den Weg für ihre zukünftigen Arbeiten in der Malerei. Sie entschied sich für ein Bachelorstudium der Malerei an der Universität in Zielona Góra und möchte dieses mit ihrem jetzigen Masterstudium ergänzen. Außerdem beteiligt sich Liwia im Studierendenparlament und organisiert kulturelle Veranstaltungen. Sie leitete bereits Kunstunterricht für Kinder sowie Kunstwerkstätten für Erwachsene, weshalb sie für ihre künftige Berufslaufbahn nicht ausschließt, sich sozial zu engagieren.

23-letnia Liwia już jako dziecko szukała piękna w przedmiotach ze swojego otoczenia: jej największą uwagę przyciągały rysunek, rzeźba, fotografia i malarstwo. W zielonogórskim liceum plastycznym zajmowała się malarstwem holenderskim XVII wieku i to wywarło decydujący wpływ na wybór malarstwa jako kierunku studiów. Obecnie jest na pierwszym roku studiów magisterskich na Uniwersytecie Zielonogórskim. Ponadto Liwia udziela się w Parlamencie Studenckim reprezentując studentów swojego wydziału oraz zajmuje się organizacją wydarzeń kulturalnych. Prowadziła już zajęcia plastyczne dla dzieci oraz warsztaty artystyczne dla dorosłych. Z tego względu nie wyklucza zaangażowania społecznego w przyszłym życiu zawodowym.

Erfahrungen mit Ausstellungen, sowohl individuelle als auch mit anderen Künstler_innen, hat sie einige, da sie an mehreren Pleinairs in Polen und im Ausland teilnahm und zahlreiche Preise gewann. Allerdings war sie noch nie an einem Kunstfestival beteiligt – was sich mit ART an der Grenze 2017 ändert! Es ist für sie etwas Besonderes, neue Menschen aus anderen Kulturen kennenzulernen und mit anderen Kunstschaffenden in Kontakt treten zu können. Denn es sind die Menschen, die Personen, denen sie begegnet, die sie am meisten inspirieren – sowohl in ihrer künstlerischen Arbeit als auch im Privatleben.

Jako że brała udział w plenerach w Polsce i zagranicą oraz jest laureatką licznych konkursów, posiada doświadczenia wystawiennicze, zarówno indywidualne jak i wspólne. Jednakże jeszcze nigdy nie wystawiała na festiwalu sztuki – co zmieni się dzięki udziałowi w ART an der Grenze 2017! Styczność z nową kulturą oraz innymi twórczyniami i twórcami jest dla niej czymś wyjątkowym. Zwłaszcza że to właśnie człowiek, spotykane osoby są jej największą inspiracją – zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.

Thematisch orientiert sie sich daher am Menschen. Sie beobachtet sich selbst, ihre Eindrücke hält sie in Autoportraits fest. Landschaften sind auch interessant, aber das menschliche Wesen an sich bleibt für sie am spannendsten. Sie malt mit Öl, manchmal auch Aquarell, auf Leinwand oder Holz. Lieber als die Abstraktion ist ihr die realistische Darstellung – als Spiegel von dem, was man sieht. (sb)

Wiodącym tematem jej prac jest postać ludzka. Obserwuje sama siebie i wrażenia te ukazuje w autoportretach. Również pejzaże uważa za fascynujące, jednak to człowiek pozostaje dla niej najbardziej intrygującym zagadnieniem. Maluje głównie farbami olejnymi na płótnie i na desce oraz czasem akwarelowymi. Woli malarstwo przedstawiające niż abstrakcję – jako odbicie rzeczywistości.

Loreen Danch

Frankfurt (Oder)
Malerei ​| malarstwo

Wie sie zur Kunst gekommen ist, daran kann sich Loreen Danch schon gar nicht mehr erinnern. Die 19-jährige gebürtige Braunschweigerin malte bereits im Kindergarten und durfte seit jungen Jahren an der Musischen Akademie ihre kreative Ader ausleben. Durch das Interesse an der Malerei verbunden fand dort in einer bunt gemischten Gruppe ein reger Austausch statt, der sie ein ums andere Mal inspirierte. Als sie vor einem Jahr für ihr Studium der Interkulturellen Germanistik nach Frankfurt (Oder) zog, suchte sie nach einem Ort, an dem sie diese Erfahrung teilen und weiterhin erleben konnte.

Loreen Danch nie jest w stanie sobie przypomnieć, jak rozpoczęła się jej przygoda ze sztuką. 19-latka z Braunschweig malowała już w przedszkolu i od najmłodszych lat pielęgnowała swoją żyłkę artystyczną na Musische Akademie. Odbywała się tam ożywiona wymiana w zróżnicowanej grupie składającej się z osób zainteresowanych malarstwem, co było dla niej regularną inspiracją. Rok temu przeprowadziła się do Frankfurtu nad Odrą, aby studiować germanistykę interkulturową. Szukała miejsca, w którym mogłaby podzielić się tamtym doświadczeniem, a także je kontynuować.

ART an der Grenze soll ein Ort für sie sein, an dem sie nicht nur ihre Liebe zur Malerei zeigen kann. Das als Plattform angedachte Kunstfestival könnte für sie auch die Möglichkeit bieten, sich in einem Dialog wiederzufinden und neue Verbindungen zu knüpfen. Selber sagt sie, dass sie versucht, alles mitzunehmen, was die Region zu bieten hat. Daher hat sie auch begonnen, Polnisch zu lernen, was ihr das Ins-Gespräch-ommen auf dem Festival sicherlich erleichtern wird.

ART an der Grenze ma być dla niej miejscem, w którym będzie mogła pokazać nie tylko swą miłość do malarstwa. Festiwal sztuki, w zamierzeniu organizatorów platforma dla artystów, może umożliwić jej podjęcie dialogu oraz nawiązanie nowych kontaktów. Jak sama twierdzi, stara się czerpać ze wszystkiego, co daje region. Dlatego też zaczęła się uczyć języka polskiego, co z pewnością ułatwi jej nawiązywanie rozmów podczas festiwalu.

Die Ausstellung präsentiert zwei ihrer Dünenlandschaften. Über die Jahre spezialisierte sie sich auf die Spachteltechnik, die sie insbesondere bei der Landschaftsmalerei großzügig anwenden kann. Dafür nutzt sie die Weitläufigkeit und die große Fläche, die die Motive hergeben. Stilistisch findet sie sich sowohl im Abstrakten als auch im Realismus wieder. Der besondere Reiz liegt für sie im Experimentellen, dem Risiko beim Erschaffen des Bildes. Zu malen bedeutet für sie, sich zu entspannen, weshalb sie auch Motive auswählt, die für sie Ruhe und Beständigkeit zeigen. (sb)

Na wystawie będzie można zobaczyć dwa z jej pejzażów z wydmami. Przez lata wyspecjalizowała się w technice szpachlowej, którą może hojnie stosować w malarstwie krajobrazowym. Wykorzystuje przy tym rozległość i dużą powierzchnię, które dobrze oddają motywy. Jeśli chodzi o styl, to Loreen porusza się zarówno w sztuce abstrakcyjnej, jak i realistycznej. Fascynuje ją eksperymentowanie, ryzyko podczas tworzenia obrazu. Malowanie oznacza dla niej odprężenie, dlatego też wybiera motywy ukazujące spokój i stałość.

Magdalena Łazar-Massier

Żary
Malerei | malarstwo

Magdalena Łazar-Massier ist Liedermacherin und bildende Künstlerin, sie studierte an der Fakultät für Malerei der Akademie der Bildenden Künste in Krakau und an dem Institut für Bildende Kunst der Universität Zielona Góra. Seit 18 Jahren drückt sie sich in Malerei, Zeichnungen und Artvideo aus. Sie nimmt an internationalen und polnischen Festivals und Projekten teil.

Magdalena Łazar-Massier to pieśniarka i artystka plastyk. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – Wydziału Malarstwa oraz Instytutu Sztuk Pięknych na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego. Od 18 lat wyraża się w malarstwie, rysunku i artwideo. Uczestniczy w licznych międzynarodowych i ogólnopolskich festiwalach oraz projektach.

​Ihre Motivation zur Teilnahme an ART an der Grenze begründet sich durch Neugier und der Suche nach künstlerischen Austausch und Inspiration. Die Grenzregion und die Beziehung zu Künstler_innen auf beiden Seiten der Oder haben sowohl Einfluss auf ihre musikalische als auch ihre bildende Kunst. Sie empfindet sich als Teil dieser Region und möchte selbst das künstlerische „Kolorit“ dieses besonderen Ortes mitgestalten.

Do udziału w festiwalu ART an der Grenze motywują ją ciekawość, chęć konfrontacji, wymiany twórczej i inspiracji. Pogranicze oraz relacja z artystami po obu stronach granicy mają wpływ zarówno na jej sztukę muzyczną jak i plastyczną. Czuje się częścią regionu i chciałaby współtworzyć „koloryt” artystyczny tego szczególnego miejsca.

Die ausgestellten Bilder gehören zu der Reihe „Big&Fresh“. Die Reihe ist in Zusammenarbeit mit Modellen – Frauen von inspirierender Persönlichkeit und Anmut – entstanden. Ihren Ursprung hat sie in dem Schaffen von Josephine Backer. „Big&Fresh“ ist ein Bananenaufkleber, und die wilde und freie Josephin tanzte mit einem Bananenrock an. Die Bilder sind eine leichte Reise durch Sinne und Assoziationen, dichterische Formen und Farben, Spitze und Weiblichkeit. (k)

Obrazy prezentowane na wystawie pochodzą z cyklu „Big&Fresh”. Cykl ten powstał we współpracy z modelkami – kobietami o inspirującej osobowości i urodzie. Zapoczątkowała go osoba i twórczość Josephine Backer. „Big&Fresh” to naklejka na bananach, a w bananowej spódniczce tańczyła dzika i wolna Josephin. Obrazy te to lekka podróż przez zmysły i skojarzenia, formy i kolory poetyckie, koronkowe i kobiece.

Martulka

Frankfurt (Oder)
Street-Art, Textilkunst | ​street art, sztuka tekstylna

Martulka ist eine Street-Art- und Textil-Künstlerin. Sie wurde in Posen geboren, wuchs aber in Berlin auf und wohnt jetzt in Frankfurt (Oder), angezogen von ihrer Faszination für das deutsch-polnische Wechselspiel. Inspiriert von dem Street-Art Künstler HOTTEA und der Installations- und Performance-Künstlerin Chihari Shiota arbeitet sie vorwiegend mit Garn und Faden und versucht ihre Umgebung mit in ihre Installation einzubinden. Sie stickt, wickelt, webt, häkelt, strickt, näht und macht damit häusliche, weibliche Techniken im öffentlichen Raum sichtbar.

Dziedziną Martulki jest street art oraz sztuka tekstylna. Urodziła się w Poznaniu, wychowała w Berlinie, a obecnie mieszka we Frankfurcie nad Odrą, dokąd przyciągnęło ją jej zafascynowanie wzajemnym oddziaływaniem polsko-niemieckim. Inspirują ją HOTTEA, artysta street art, oraz Chihari Shiota, artystka w dziedzinie instalacji i performace. Pracuje głównie z nicią i stara się włączyć otoczenie do swych instalacji. Haftuje, owija, tka, szydełkuje, dzierga, szyje i tym sposobem sprawia, że domowe, kobiece techniki stają się widoczne w sferze publicznej.

In der Street-Art-Szene ist es üblich, auf die Kunst des Anderen zu reagieren, denn Street-Art präsentiert sich öffentlich und für jeden greifbar. Die Gesichter der Kunstschaffenden bleiben dabei unbekannt, jedes Werk steht für sich selbst. In Berlin hatte Martulka in der Vergangenheit einige solcher Projekte, für die sie Werke nach Wunsch anfertigte. Die Begegnung mit anderen Kunstschaffenden bei ART an der Grenze und die Möglichkeit der freien Entfaltung sind daher eine willkommene Abwechslung für sie. Besonders aufregend ist, dass ihre Installationen eigens für das Festival entstehen.

W świecie street art przyjął się zwyczaj reagowania na sztukę stworzoną przez innych, jako że street art jest prezentowany publicznie i dostępny dla wszystkich. Twarze artystek i artystów pozostają jednak w ukryciu, a każde dzieło mówi samo za siebie. W przeszłości Martulka brała w Berlinie udział w projektach, w ramach których wykonywała prace na zlecenie. Miłą odmianą są dla niej zatem spotkanie się z innymi twórczyniami i twórcami na ART an der Grenze oraz możliwość swobodnego rozwoju. Szczególnie ciekawym jest fakt, iż swe instalacje przygotowała specjalnie na festiwal.

Sie thematisiert mal subtil, mal laut, dann wieder poetisch und dann knallig ihren inneren Widerspruch, ihre Suche nach Wurzeln und Heimat. Dabei lotet sie Grenzen aus. Was ist privat, was ist öffentlich? Was ist Kunst, was Handwerk? Was ist Heimat und was ist fremd? Sie bedient sich teilweise folkloristischer Techniken, webt Decken, Teppiche, Wanddekorationen, die ein Heimatgefühl in eine fremde Umgebung transportieren. Ihre Installationen lenken die Aufmerksamkeit auf vergessene Räume in der Umgebung, mit denen sie eine Symbiose eingehen, sich verändern, und schlussendlich von ihnen einverleibt werden. (k/sb)

​Swój wewnętrzny sprzeciw i poszukiwania korzeni oraz domu ukazuje czasem subtelnie, czasem głośno, innym razem z kolei poetycko i krzykliwie. A przy tym sonduje granice. Co leży w sferze prywatnej, a co w publicznej? Czym jest sztuka, czym jest rękodzieło? Czym jest dom, a co jest obce? Wykorzystuje po części techniki folklorystyczne, tka koce, dywany i dekoracje ścienne, które wnoszą do obcego środowiska poczucie bycia w domu. Jej instalacje kierują uwagę na zapomniane pomieszczenia z otoczenia, z którymi żyją w symbiozie, zmieniają się, a ostatecznie zostają w nie wcielone.

Mateusz Dobs

Słubice
Street-Art | street art

Mateusz Dobs beschreibt seine Kunst als Street-Art mit einem Hauch von Pop-Art. Aufgewachsen in der Graffiti-Kultur beobachtete er, wie eine graue, anonyme Infrastruktur sich unter dem Einfluss der Hip-Hop-Subkultur allmählich in eine bunte Galerie veränderte. Die Entstehung von Street-Art ist als eine direkte Folge der Hip-Hop- und Graffitikultur anzusehen. Für Dobs ist es eben die Street-Art, in der er sich als Künstler erfüllen kann.

Dziedziną Mateusza Dobs jest street art z domieszką pop artu. Wychował się w kulturze graffiti. Dorastając obserwował, jak szara, anonimowa infrastruktura stopniowo zmienia się w kolorową galerię pod wpływem subkultury hip-hop, której nieodzownym elementem jest pojawiające się graffiti. Bezpośrednim następstwem tego było narodzenie się nowego nurtu jakim jest street art i to właśnie street art pozwala mu się pokazać z artystycznej strony.

Seine Bilder sind Porträts von mehr und weniger bekannten Personen. Er wendet die Schablonentechnik an und malt mit Spray-, Öl- und Acrylfarben. Durch seine Bilder kann Dobs in einer eigenständigen Weise Emotionen vermitteln und den Betrachter, die Betrachterin zur Reflexion anregen. Zu seinen Hauptfarben gehören Grautöne, Schwarz und Weiß, durch welche er das Licht bevorzugt darstellen kann. Bemerkenswert sind seine Collage-Hintergründe, die den Bildern einen Straßencharakter verleihen. Das künstlerische Alter von Mateusz ist noch jung und er hat noch kein großes Gesamtwerk vorzuweisen. Die Teilnahme an ART an der Grenze 2017 ist für ihn sowohl eine Auszeichnung als auch eine Herausforderung. Das Festival gibt ihm vor allem die Möglichkeit seine Werke einem größeren Publikumskreis zu präsentieren. (k/ms)

Jego obrazy to najczęściej portrety mniej lub bardziej znanych osób, malowane metodą szablonową przy użyciu farb w sprayu, farb olejnych i farb akrylowych. Dobs na swoich obrazach potrafi w sposób nietuzinkowy przekazać emocje i zmusić odbiorcę do refleksji. Dominującymi kolorami, jakimi posługuje się Mateusz, są odcienie szarości, czerń i biel, dzięki którym potrafi świetnie wydobyć światło. Na uwagę zasługuje również tło stworzone z kolażu nadające uliczny charakter. Dobs jest młodym artystą z dość niewielkim dorobkiem artystycznym. Udział w ART an der Grenze 2017 to dla niego zarówno wyróżnienie, jak i wyzwanie. Festiwal daje mu przede wszystkim możliwość zaprezentowania swoich prac szerszej publiczności.

Matthias Wiedwald

Frankfurt (Oder)
Bildhauerei ​| rzeźbiarstwo
www.bildraum.net | info@bildraum.net

Matthias Wiedwald arbeitet seit 2016 als selbstständiger Bildhauer. Seine Faszination für Formen und Material bewegten ihn zur Ausbildung zum Metallbauer/Gestalter, später studierte er Handwerksdesign. Auf seiner traditionellen Wanderschaft von 2008-2012 arbeitete u.a. für die Babel ferronerie d´artin in Arreau (Frankreich), die Kunst und Gelbgießerei Materne in Bad Elster sowie zahlreiche andere Schmieden und Ateliers in Deutschland, Dänemark, Frankreich, Österreich, Schweden, Rumänien und Laos.

Matthias Wiedwald pracuje jako niezależny rzeźbiarz od 2016 r. Fascynacja formami i materiałami skłoniła go do podjęcia nauki w zawodzie projektant konstrukcji metalowych, później studiował na kierunku design rękodzieła. Podczas tradycyjnej wędrówki w latach 2008-2012 pracował m.in. dla Babel ferronerie d´artin w Arreau (Francja), Kunst und Gelbgießerei Materne w Bad Elster oraz w wielu innych kuźniach i atelier w Niemczech, Dani, Francji, Austrii, Szwecji, Rumunii i Laosie.

ART an der Grenze bedeutet für ihn Tage und Nächte voller Inspiration und Austausch:
​Er freut sich auf den Kontakt mit spannenden Leuten rund um das Kunstfestival.

ART an der Grenze oznacza dla niego dni i noce pełne inspiracji i wymiany:
Cieszy się na kontakt z ciekawymi ludźmi związanymi z festiwalem.

In Kontakt kommt man bei ART an der Grenze ebenfalls mit den Skulpturen aus seinen beiden Reihen „Wachstum des Verfalls“ und „Klangqualitäten“:
Durch Verfall entstehen ganz eigenständige Formwelten: Zerfaserungen, Verdichtungen, Auflösungen und eine Reihe von Strukturveränderungen zwischen Würfelbrüchigkeit und Porosität. Die Übergänge von Lebensform zu Lebensform sind allgegenwärtig. Der Verfallsprozess wird nicht als Weg zum Ende dargestellt, sondern als Wachstumsprozess. Er ist die Transformation und treibende Kraft in unserer organischen Welt.

Na wystawie będzie można zobaczyć rzeźby z jego dwóch cykli „Wzrost rozkładu“ oraz „Właściwości dźwiękowe“: Dzięki rozpadowi powstają całkiem niezależne formy: postrzępienia, zagęszczenia, rozpad i wiele zmian w strukturze od łamliwości kostki po porowatość. Przemiany z jednej formy życia w inną formę są wszechobecne. Matthias nie przedstawia procesu rozkładu jako drogi ku końcowi, lecz jako proces wzrostu. Jest on transformacją i siłą napędzającą w naszym organicznym świecie.

Eine ganz andere Materie geben die Arbeiten seiner anderen Serie her:
Hohlräume, Schalen und schwammartige Strukturen besitzen die Eigenschaft von Resonanzkörpern und schallschluckenden Elementen. Die Klangqualitäten sind aus der Oberflächenstruktur zunächst nicht absehbar, haben aber eine erstaunliche Begleitqualität der Formgebung und der Binnenstruktur. Bei seiner Formfindungen der Objekte und Hohlkörper hat er diesem Aspekt zusehends Aufmerksamkeit gewidmet. Schließlich entwickelte er Formen, die die Klangentwicklung im Raum in wellenförmigen Schwingungsstrukturen verbildlichen. (k/sb)

​Prace z jego drugiego cyklu pokazują całkiem inną materię: puste przestrzenie, skorupy i gąbkowate struktury posiadają cechy pudeł rezonansowych i elementów absorbujących dźwięk. Właściwości dźwiękowe nie są widocznie na powierzchni, mają jednak zdumiewającą cechę nadawania formy i struktury wewnętrznej. Poszukując form obiektów i pustych przestrzeni poświęcił swą uwagę właśnie temu aspektowi. W efekcie uzyskał formy obrazujące tworzenie się dźwięków w pofalowanych strukturach drgających.

Myria Langholz

Frankfurt (Oder)
Konzeptkunst | sztuka konceptualna

Ihr Künstlerinpseudonym entstand durch das warme und organische Material ihres eigentlichen Nachnamens: Holz. Es spiegelt die Sinnlichkeit und Körperlichkeit wider, die sich in ihren Installationen offenbaren. Sie sind radikal und offen, weich gewölbt bis verführerisch zerstörend und drücken all das aus, was im Alltag keinen Platz findet. Myria Langholz nutzt die Kunst, um sich von der Norm zu befreien, ihre eigenen Grenzen zu überschreiten und ihren Themen einen Raum zu verschaffen.

Jej pseudonim artystyczny powstał dzięki ciepłemu i organicznemu materiałowi jej prawdziwego nazwiska: Holz (drewno). Odzwierciedla ono zmysłowość i cielesność objawiające się w jej instalacjach. Są one radykalne i otwarte, od lekko wygiętych po uwodzicielsko niszczące i wyrażają wszystko, na co nie ma miejsca w życiu codziennym. Myria Langholz wykorzystuje sztukę do uwolnienia się od norm, do przekroczenia własnych granic i do stworzenia przestrzeni dla swoich tematów.

ART an der Grenze ist eine solche Grenzüberschreitung, da es ihr erster Auftritt als Künstlerin ist. Das Festival übt einen eigenen Reiz auf sie aus – sie kennt es von Anfang an und erlebte seine Entwicklung mit. Was ART an der Grenze für sie besonders macht, ist die Offenheit des Festivals und die Art, wie der Freiraum mit Leben, Kunst, Menschen und Konversation gefüllt wird.

ART an der Grenze jest jedną z tych granic, jako że będzie to jej pierwsze wystąpienie w roli artystki. Festiwal ma dla niej niezwykły urok – zna go od początku i widziała jego rozwój. ART an der Grenze jest dla niej charakteryzującym się otwartością festiwalem, który wypełnia wolną przestrzeń życiem, sztuką, ludźmi i rozmowami.

Ihre Konzeptkunst gibt Myria Langholz die Gelegenheit, Visionen zu verwirklichen und zu einer alten Aufgabe der Kunst zurückzukehren. Die Kunst ist für sie das Narrenspiel am Hofe der Gesellschaft – eine Kritik und Auseinandersetzung mit den gegenwärtigen Lebensbedingungen. Ihre ausgestellten Werke thematisieren das erschöpfte postmoderne Selbst, das getrieben durch die situative Lustempfindung handelt und in der Beliebigkeit der Verwertung zu versinken droht. Halt sucht es in der Liebe und Ästhetik, die jedoch immer wieder das innere Gleichgewicht ins Schwanken bringen. Sex und Nacktheit spielen in ihren Werken eine wichtige Rolle, da sie Unsichtbares sichtbar werden lassen und das Subjekt in seiner Verletzlichkeit offenlegen.

Sztuka konceptualna daje Myrii Langholz okazję do urzeczywistnienia swych wizji oraz do powrotu do dawnego zadania sztuki. Sztuka jest dla niej przedstawieniem błazna na dworze społeczeństwa – krytyką i dyskusją o współczesnych warunkach życia. Tematem wystawionych prac jest wyczerpane postmodernistyczne ja działające pod wpływem sytuacyjnego uczucia pożądania i grożące utonięciem w dowolności wykorzystania. Szuka ono oparcia w miłości i estetyce, które jednak raz po raz wstrząsają wewnętrzną równowagą. Seks i nagość odgrywają ważną rolę w jej dziełach, ponieważ uwidoczniają to, co niewidoczne, i ukazują podmiot w jego podatności na zranienia.

Myria möchte Menschen dazu bewegen, an ihre Grenzen zu gehen, sie möchte einen Prozess in Bewegung setzen und nicht zuletzt zur Auseinandersetzung mit dem eigenen Geschlecht anregen. (k/sb)

Myria chciałaby skłonić ludzi do pokonania granic, chciałaby rozpocząć pewien proces oraz zachęcić do rozważań nad własną płcią.


Program | m

RÄUME UND ORTE
Ausstellungsraum A – Große Scharrnstraße 23a,  15230 Frankfurt (Oder)
Ausstellungsraum B – Große Scharrnstraße 14a,  15230 Frankfurt (Oder)
Festivaltreff WG Bar –  Große Scharrnstraße 11a,  15230 Frankfurt (Oder)
verbuendungshaus fforst, Forststr. 3-4,  15230 Frankfurt (Oder)
Studierendenclub BASSement, Lindenstraße 7,  15230 Frankfurt (Oder)

Mittwoch, 26.04.2017
ab 18 Uhr | Vernissage mit Paula i Karol und dem Frankfurt-Slubicer Kneipenchor

Freitag, 28.04.2017
19 Uhr | Skurrile Literarische Reise mit Werwölfen
23 Uhr | ART-Party

Samstag, 29.04.2017
20 Uhr | Filmabend „My Escape / Meine Flucht“

Sonntag, 30.04.2017
13-15 Uhr | Workshop „Erzählen mit Bildern“
16 Uhr | Lesung mit Sören Bollmann

Montag, 01.05.2017
17-19 Uhr | Schreibwerkstatt mit Sören Bollmann
19 Uhr | ART-Kneipenquiz

Dienstag, 02.05.2017
19 Uhr | Comic-Lesung mit Ernst Niemand

Mittwoch, 03.05.2017
18 Uhr | Krimidinner

Donnerstag, 4.5.2017
19.30 Uhr | Nippel Jesus

Freitag, 5.5.2017
19.30 Uhr | Endlich bergab – Ein optimistisches Liederprogramm

Samstag, 6.5.2017
14.00-19.30 Uhr | Offene Ateliers Brandenburg
15-17 Uhr | Workshop Encaustic-Malerei (Wachsmalen)
19.30 Uhr | Filmabend

Sonntag, 7.5.2017
14-16 Uhr | Workshop Bildhauerei
14-18 Uhr | Offene Ateliers Brandenburg

Montag, 8.5.2017
19 Uhr | Singer-Songwriter-Abend

Dienstag, 9.5.2017
15-18 Uhr | Europatag – offene Ausstellung
17 Uhr Improvisiertes Handpuppenspiel

Mittwoch, 10.5.2017
17 Uhr | Workshop Jonglage
19 Uhr | Finissage mit LipSync-Battle
22 Uhr | Festival-Abschluss

środa, 26.04.
od godz. 18 | Wernisaż z Paula i Karol oraz Pub Choir Frankfurt-Slubice

piątek, 28.04.
godz. 19 | Dziwaczna literacka podróż z wilkołakami
godz. 23 | ARTowa impreza

sobota, 29.04.
godz. 20 | Filmy „My Escape / Meine Flucht“

niedziela, 30.04.
godz. 13-15 | warsztaty „Opowiedzieć obrazem“
godz. 16 | wieczór autorski Sörena Bollmanna

poniedziałek, 01.05.
godz. 17-19 | warsztaty pisania z Sörenem Bollmannem
godz. 19 | ARTowy kwiz

wtorek, 02.05.
godz. 19 | Interaktywny wieczór autorski Ernsta Niemanda.

środa, 03.05.
godz. 18 | Krimidinner (kolacja z dreszczykiem)

czwartek, 04.05.
godz. 19.30 | Nippel Jesus

piątek, 05.05.
godz. 19.30 | W końcu z górki – optymistyczne piosenki

sobota, 06.05.
godz. 14.00-19.30 | wystawa otwarta w ramach Otwartych Atelier Brandenburgii
godz. 15-17 | Warsztaty malarstwa enkaustycznego (malowanie woskiem)
godz. 19.30 | Filmy o Słubfurcie

niedziela, 07.05.
godz. 14-16 | Warsztaty rzeźbiarstwa
godz. 14-18 | wystawa otwarta w ramach Otwartych Atelier Brandenburgii

poniedziałek, 08.05.
godz. 19 | Wieczór singer-songwriter

wtorek, 09.05.
godz. 15-18 | Dzień Europy – wystawa otwarta.
godz. 17 | Improwizowany spektakl pacynkowy

środa, 10.05.
godz. 17 | Warsztaty żonglerki
godz. 19.30 | Uroczyste zamknięcie wystawy: LipSync-battle
godz. 22 | Zakończenie festiwalu